Skąd wzięło się „Palcem po piasku”
Starożytny Egipt fascynuje mnie od dziecka. Z czasem ta fascynacja przestała być tylko zainteresowaniem i stała się także częścią mojej drogi akademickiej. Moją pracę magisterską poświęciłam władzy faraońskiej; nosiła tytuł „Rządy jednostki w doktrynie starożytnego Egiptu na przykładzie XVIII i XIX dynastii”.
Do Egiptu wróciłam jednak naprawdę intensywnie dopiero wiele lat później, już w dorosłym życiu. Na Uniwersytecie Otwartym spotkałam dr. Andrzeja Ćwieka, który przez kolejne lata stał się dla mnie mentorem i miał ogromny wpływ na sposób, w jaki patrzę na starożytny Egipt. To z nim i na jego kursach poznawałam sztukę, archeologię, architekturę i religię starożytnego Egiptu oraz tajniki pisma hieroglificznego. Rozmawialiśmy też o stworzeniu jego kanału na YouTube „Okiem Sfinksa”. Tego projektu nie zdążyliśmy już zrealizować. 26 września 2026 roku ten wybitny archeolog i popularyzator nauki zmarł.
Na własne spotkanie z Egiptem musiałam czekać zaskakująco długo. Dopiero w dniu moich 44. urodzin po raz pierwszy stanęłam w Egipcie — w miejscu, które przez tyle lat znałam z książek, filmów i zdjęć.
Palcem po piasku jest więc trochę opowieścią o Egipcie, a trochę o fascynacji, która potrafi zostać z człowiekiem przez całe życie.
Z czasem zaczęłam dzielić się swoją pasją z innymi. Najpierw powstał blog „Palcem po piasku”, później Instagram i Facebook, a dziś także filmy i podcast. Chcę opowiadać o starożytnym Egipcie przystępnie, ale bez upraszczania go do sensacji i mitów — z szacunkiem dla źródeł, archeologii i badań.
Jeśli chcesz poznawać Egipt razem ze mną, jesteś w dobrym miejscu.
